บทที่ 110 ตอนที่ 25 ยินดีต้อนรับ (2/5)

“แม่บอกให้รีบกลับ สงสัยกลัวเธอหิว” รามินทร์ถือโอกาสนั้นคว้าข้อมือคนที่เดินเคียงกันมาตั้งแต่ลานม้านั่งใกล้ชายหาดมากุมไว้หลวม ๆ ไม่สนใจแม้อีกฝ่ายจะพยายามดึงมือออกจากเขาก็ตาม

“เรายังไม่หิวขนาดนั้นซะหน่อย” รามินทร์แอบยิ้มขำกับตัวเอง ไม่ใคร่เชื่อน้ำคำของคนพูดเท่าไรนัก หลังจากได้เห็นบรรดาของกินที่เจ้าตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ